Jednym ze sposobów manipulowania partnerem jest wywoływanie poczucia winy słowami: "Gdybyś mnie kochał..." Taktyka ta jest szczególnie przydatna, gdy chce się ukarać partnera za niewłaściwe zachowanie, tak jakby odpowiednie zachowanie stanowiło czynnik warunkujący miłość. Gdy ktoś nie spełnia naszych oczekiwań, wywołujemy w nim poczucie winy, aby przywołać go do porządku. Musi czuć się winnym, skoro nie kocha wystarczająco mocno swojego partnera.

    Obnoszenie się z żalem, "ciche dni" i spojrzenia pełne urazy są skutecznymi metodami wywoływania poczucia winy. "Nie rozmawiam z tobą" lub: "Nie podchodż do mnie, jak możesz myśleć, że cię kocham po tym, co zrobiłeś?" to często stosowane taktyki, gdy partner zachowuje się niezgodnie z oczekiwaniami drugiej strony.
    Często wiele lat po jakimś wydarzeniu incydent bywa odświeżany w celu wywołania ponownego poczucia winy "Czy już nie pamiętasz, co zrobiłeś w 1971?" albo: "Jak mogłabym ci znów zaufać po tym, jak mnie zawiodłeś?".
Jeden z partnerów może manipulować terażniejszością drugiego poprzez nawiązanie do przeszłości. Gdyby nawet któremuś z nich udało się zapomnieć o tym, co było, druga strona poprzez regularne przypominanie o przeszłości może kontynuować manipulowanie i podtrzymywać poczucie winy.  
    Wina jest wygodnym narzędziem urabiania partnera do wymogów i zwyczajów drugiej strony. "Gdybyś był bardziej odpowiedzialny, zadzwoniłbyś do mnie" albo: "Już trzeci raz z rzędu wyrzucam śmieci, zdaje się, że nie masz zamiaru dzielić ze mną obowiązków". Cel?  Zmuszanie partnera, aby czynił to , czego my chcemy. Metoda? Wywołanie poczucia winy.

Zobacz publikacje Złotych mysli: